Die fijne stagebegeleider met dat ene zinnetje dat je nooit bent vergeten. Of die eerste chef die strooide met rake tegeltjeswijsheden. Iedereen heeft of had wel een leermeester die op baanbrekende wijze deuren opent. In deze rubriek belichten drie leerling-leermeester-duo’s elkaar.

‘Frisse blik’
Mirelle Valentijn (39), docent ‘omgaan met pesten’

‘Frisse blik’

“Mijn eerste indruk van Inge was dat ze heel open en dapper is. Niet iedereen durft zich bij het eerste contact kwetsbaar op te stellen. We hadden voor en tijdens de opleiding veel contact en dat is daarna zo gebleven. We hebben nooit formeel afgesproken dat ik ook na de opleiding haar mentor zou zijn, maar Inge deelde haar successen met mij én haar twijfels. Als ze in het begin bijvoorbeeld niet wist hoe ze met een bepaalde case moest omgaan, belde of appte ze. In dit vak krijg je te maken met heftige verhalen van kinderen en dan is het goed dat je steun bij elkaar kunt zoeken. Inge is een heel nieuwe weg ingeslagen en het is ontzettend leuk als je iemand in zo’n nieuwe wereld wegwijs mag maken. Bovendien leer ik er zelf van. Ik ben niet zo goed in hulp vragen en heb een hoge vaart. Van haar leer ik dat vertragen en hardop met anderen sparren zinvol is. Niet zozeer omdat ik bevestiging zoek, maar omdat het een frisse blik of nieuwe ideeën oplevert.”

‘Onuitputtelijke bron’
Inge Cornelisse-Elsinga (48), kindercoach en trainer ‘omgaan met pesten’

‘Onuitputtelijke bron’

“Elf jaar geleden werd ik ernstig ziek en afgekeurd door het UWV. Toen ik voor een vriend naar antipestprogramma’s zocht, stuitte ik op de training ‘omgaan met pesten’. Het duurde nog een jaar voordat ik me aanmeldde. Dat ik met de opleiding ben begonnen, komt door Mirelle, de initiatiefnemer van Stichting Omgaan met Pesten. We hebben een jaar gemaild en ik deelde al mijn twijfels met haar. Zij stimuleerde me om mijn eigen ervaring met pesten om te zetten in iets positiefs. Nu ik klaar ben, zijn we collega’s, maar ze is nog steeds een onuitputtelijke bron van kennis die ik met liefde aanboor. Dat is vooral belangrijk omdat dit werk solistisch is; ik heb geen collega’s met wie ik dagelijks samenwerk. Mirelle weet wat ik voel en ze kent mijn twijfels, zowel op persoonlijk als professioneel vlak. Zij heeft het zelf meegemaakt en heeft de stappen die ik wil nemen al gezet. Inmiddels heb ik een eigen praktijk voor kindercoaching en studeer ik sociaalpedagogische hulpverlening. Op mijn 48e weet ik eindelijk wat ik wil. Ik weet niet of ik zonder Mirelle ooit op dit punt was geraakt.”